Vlaams minister Geert Bourgeois heeft drie waardevolle schepen, die dateren van vlak na de Tweede Wereldoorlog, voorlopig beschermd. Het gaat om twee reddingsboten en de ‘François Musin’, de oudste nog overblijvende stalen geklonken IJslandvaarder. Daarnaast keurde minister Bourgeois een beheersprogramma goed voor de Crangon, een historische garnaalvisser uit 1964 die al in 2007 werd beschermd. De vzw die het vissersschip beheert, kan nu subsidies aanvragen voor herstellingen en essentieel onderhoud aan de boot. In ruil moet de Crangon minstens 300 uur per jaar worden ingezet voor vaarten met het publiek en voor scholen.

De ‘Crangon’ is één van de laatste overblijvende operationele houten vissersschepen in Vlaanderen en het laatste dat nog is uitgerust met origineel vistuig voor de plankvisserij. Het schip is in 1964 gebouwd in Zeebrugge en beschikt nog over zijn oorspronkelijke 3-cilinder ABC dieselmotor. Het schip werd in 2007 beschermd als varend erfgoed, dit in navolging van een onderzoek uitgevoerd door het Vlaams Instituut voor het Onroerend Erfgoed (VIOE) over houten vissersvaartuigen aan de kust. De ‘Crangon’ stopte in 1998 met de commerciële visvangst. Ze wordt momenteel door de vzw PUB (Promotie Uitstraling Bredene) ingezet voor toeristische rondvaarten waarbij de garnalenvangst en behandeling aan boord nog steeds actief gedemonstreerd wordt.

Daarnaast heeft de minister ook nog drie schepen voorlopig beschermd. “De bescherming van deze waardevolle boten stelt niet alleen de erfgoedwaarde vast maar zorgt ook voor de continuïteit van de ambachtelijke kennis op het vlak van de scheepsbouw,” aldus Bourgeois. “Ook blijven ze toegankelijk voor het publiek en voor scholen. Ik vind het erg belangrijk om voor ons erfgoed een band te leggen met toerisme, economie en onderwijs.”

1. Reddingsboot Watson 2 ‘Zeebrugge’: de boot is eigendom van de Vlaamse overheid en staat in bruikleen in het Nationaal Scheepvaartmuseum in Antwerpen (MAS).

2. Reddingsboot Watson 3 ‘Oostende’: ook dit schip is eigendom van de Vlaamse overheid en is in bruikleen bij Archonaut vzw in Brugge (opleidingscentrum voor scheepstimmerij en ambachtelijk schrijnwerk).

Beide schepen zijn uitzonderlijk authentiek, vrij volledig en nagenoeg identiek. En dat is uiterst interessant als vergelijkend materiaal voor de restauratie van de schepen. Het zijn de enige reddingsboten in Vlaanderen van dit type van net na de tweede wereldoorlog.

3. Zijtreiler voor de IJslandvaart ‘François Musin’: de ‘François Musin’ (1948) is naast de tot museum herbestemde en recentere ‘Amandine’ (1961) de oudste nog overblijvende stalen geklonken IJslandvaarder. Het schip heeft nood aan algemene dringende herstelling- en beveiligingswerken, een droogdokbeurt is dringend. De visinfrastructuur is van de boot verdwenen. Bourgeois: “Deze boot getuigt van een belangrijk facet uit de geschiedenis van de Vlaamse zeevisserij, de legendarische IJslandvaart, een belangrijke economische activiteit voor de volledige kuststreek van de 2de helft van de 19de eeuw tot het einde van de 20ste eeuw.” De eigenaar van de boot, Werkvormm vzw, is gespecialiseerd in het aanleren van metaalbewerkingstechnieken en heeft al een aantal restauratieprojecten achter de rug. ‘Werkvormm’ bekijkt ook de mogelijke herbestemming van de boot. Er wordt onder meer gedacht aan vaarten voor het publiek en voor scholen.