Het Stedelijk Museum van Ieper zal zo’n veertig middeleeuwse insignes, broches en spelden aankopen. Het gaat om metalen voorwerpen uit de periode 1250-1500, die nauw verbonden zijn met de geschiedenis van de stad. Dat meldt de Krant van West-Vlaanderen vandaag. Het gaat voor Ieper om een erg belangrijke aankoop, omdat er uit die periode weinig andere tastbare getuigen voorhanden zijn. De voorwerpen werden gevonden door amateur-archeoloog Patrick Van Wanzeele.
Van Wanzeele onderzocht in de tweede helft van de jaren 1980 talloze werven van de stad minutieus heeft met de metaaldetector, wat hem een schat aan waardevolle middeleeuwse voorwerpen opleverde. Vooral zijn uitgebreide collectie metalen voorwerpen is uniek.
In samenwerking met het Stedelijk Museum van Ieper heeft hij een lijst opgesteld van objecten die, als ze ooit te koop worden gesteld, eerst en vooral aan de stad Ieper aangeboden moeten worden, omdat ze zo nauw verbonden zijn met de geschiedenis van de stad.
In het verleden kon Ieper al een aantal insignes van Van Wanzeele aankopen. De reeks van 40 die nu aangekocht wordt, omvat onder andere pelgrimsinsignes, brochen, spelden, miniaturen en ampullen. De stad Ieper betaalt er 13.450 euro voor, wat gezien de zeldzaamheid van de stukken niet duur is.
Bron en foto: Krant van West-Vlaanderen
En ik maar denken dat die nobele metaaldetectoristen het uit pure interesse voor geschiedenis deden… Allez, als je hun talrijke reacties op bepaalde gerelateerde artikels van archeonet mag geloven tenminste.
Vraagje: bedoelt men met ‘werven van de stad’ dat het werken betreft, die werden uitgevoerd op gronden die eigendom zijn (of waren) van de stad? Of bedoelt men gewoon werven ‘in’ de stad?
In het eerste geval: Proficiat, Stad Ieper, met de aankoop van ‘schatten’ waar je ‘in de grond’ al eigenaar van bent, of tenminste in beginsel was.
In het andere geval: wie zijn dan wel de (toenmalige) grondeigenaars? En als ze al weet hadden van de vondsten, hadden ze dan ook enig idee van hun waarde?
Maar kom, als erfgoedgezinde zal ik maar gewoon blij zijn dat het dan toch ten goede van de gemeenschap komt zeker?
En geef die man een lintje, in al zijn onbaatzuchtigheid doet hij tenslotte voor een ‘vriendenprijsje’ afstand van ‘zijn’ vondsten.
Als deze metaaldetectorist op die werven niet aanwezig was geweest, dan hadden we er nu geen weet van, … Ook het overwegen waard in uw redenering ?!
Het is beter dat de Stad Ieper het aankoopt anders gaat het op den duur toch verloren, nu heb je alle gegevens nog.
@Jan
Als u mijn reactie goed leest, dan zou u kunnen opmerken dat ik niet zozeer bezwaar heb tegen het feit dat ze opgebiept zijn (zeker niet omdat het de jaren ’80 betreft, zoals je weet was er toen nog geen archeologiedecreet), maar stel ik me de vraag op welke wetgeving en/of overeenkomst het eigenaarschap van dhr. Vanwanzeele gebaseerd is.
@Stephanus
Vraag je je niet af of de aankoop het probleem niet in de hand werkt? Zie ook de bepalingen daaromtrent in een aantal Europese verdragen…
Ik ga ermee akkoord dat zo’n zaken geschonken of in beheer gegeven moeten worden en niet te koop aangeboden mogen worden. Dit zal de verzamelwoede voor verkoop enkel in de hand werken… te betreuren dus. Aan de andere kant: als ze te koop worden aangeboden, kan je ze toch ook niet laten liggen en ze in privéhanden laten glijden? Wat valt er aan te doen?
Het valt op dat de aankoop van dergelijke archeologische stukken door de stad niet als enige voorbeeld geldt. In diverse gemeenten worden toevalsvondsten gewoon aangekocht, soms tegen woekerprijzen. Voor een archeologische opgraving, waarbij in principe de gehele context dan wordt gedocumenteerd, heeft men er vaak minder voor over. Conclusie: het object primeert nog steeds en dat zal ook zo blijven. Daar valt m.i. weinig aan te veranderen. Alleen een goede wetgeving kan dat een beetje aan banden leggen
Tegenwoordig bij een archeologische opgraving wordt gebruik gemaakt van een metaaldetector zo dat er niets verloren zal gaan, met andere woorden er komt steeds minder op de markt, musea of gemeenten die toch besluiten aankopen te doen moeten zich goed realiseren waar deze bodemvondsten vandaan komen ,er zijn verzamelaars die deze vondsten gedaan hebben (voordat de archeologiewet van kracht was) en daar van genieten maar ook zij komen te sterven en schenken of verkopen het aan musea of andere instanties zodat hun verzameling blijft bestaan en dat komt weer ten goede voor de gemeenschap.
ZIe in dit verband:
http://icom.museum/ethics.html