Op zoek naar de oudste geschiedenis van Wervik (3)

Op zoek naar de oudste geschiedenis van Wervik (3)

Naar aanleiding van de geplande heraanleg van enkele straten in het centrum van Wervik voeren archeologen van Ruben Willaert bvba momenteel een archeologisch onderzoek uit. Na het onderzoek van de Donkerstraat en de Duivenstraat werd tijdens fase 3 het noordelijke deel van de Nieuwstraat onderzocht. De verwachtingen waren vrij hoog gespannen: men gaat er immers van uit dat de Nieuwstraat het Romeinse Wervik volledig doorsnijdt.

In het noordelijke deel van het onderzochte tracé werden vrij veel grote, diepe kuilen met opmerkelijk rechte wanden en een vlakke bodem aangetroffen. Hoewel nog verder onderzoek dient te gebeuren, zijn de kuilen waarschijnlijk te dateren in de 2de-3de eeuw n. Chr. Hoe de kuilen precies te interpreteren zijn, dient nog verder onderzocht te worden. Rekening houdende met het specifieke profiel en de aard van de vulling van de kuilen, kunnen twee hypotheses naar voor geschoven worden. Volgens hypothese 1 zijn de kuilen te interpreteren als leemextractiekuilen. Hypothese 2 gaat ervan uit dat de kuilen in verband te brengen zijn met artisanale activiteiten. Dit zou impliceren dat het noordelijke deel van de Nieuwstraat – net zoals de zone van de Steenakker – op een bepaald ogenblik functioneerde als een artisanale zone.

In het zuidelijke deel van het onderzochte tracé werden geen Romeinse kuilen meer aangetroffen, ondanks het feit dat deze zone zich waarschijnlijk vrij dicht bij het centrum van de vicus bevindt. Ook de Romeinse straat die bij het onderzoek van de Duivenstraat ter hoogte van het kruispunt Duivenstraat-Nieuwstraat werd aangesneden, werd tijdens fase 3 niet aangetroffen. Tijdens fase 3 werden wel restanten aangetroffen van een laatmiddeleeuws straatniveau (14de/15de eeuw). Dit straatniveau dekte de Romeinse kuilen af. Het onderzoek leverde ook een groot aantal aardewerkfragmenten op, waaronder dit sterk verweerd randfragment in fijn roodbakkend aardewerk, zgn. terra sigillata. Het fragment is afkomstig uit Oost-Gallië (huidige Moezelgebied) en is te dateren in de late 2de/3de eeuw n. Chr. Het fragment is voorzien van een decoratie in reliëf: lopende dieren, die van elkaar gescheiden worden door een plantmotief. De bovenkant van de versiering is voorzien van een eierlijst.

Ondanks de relatief grote verstoringsgraad, leverde fase 3 interessante resultaten op. De opgraving bracht immers gegevens aan het licht die mogelijk een nieuw licht werpen op de ruimtelijke indeling van de Romeinse vicus.

Lees meer: download de volledige nieuwsbrief (pdf) of surf naar wervik.be.

Share

Geen reacties

Reageer