Begin oktober ging in Belzele (Evergem) een nieuwe opgraving van start aan de Molenhoek, uitgevoerd door twee projectarcheologen in opdracht van het Ename Expertisecenter. Bij voorafgaand proefsleuvenonderzoek kwamen op het terrein verschillende middeleeuwse sporen aan het licht. Ook bij het huidige onderzoek werden sporen uit de middeleeuwen aangetroffen. Tot nu toe kunnen al met zekerheid twee gebouwplattegronden en een waterput in de middeleeuwse periode geplaatst worden. In de tweede fase van het onderzoek verwachten de archeologen, naast middeleeuwse, vooral Romeinse occupatiesporen bloot te leggen.

Over de eerste plattegrond is de informatie niet uitgebreid. Het onderzoek op de paalsporen heeft zo goed als geen aardewerk opgeleverd. Toch kan deze plattegrond op basis van typologie aan de volmiddeleeuwse periode toegeschreven worden. Het betreft een gebouw van het type zaalgebouw, met aan de buitenzijden dubbele palenrijen en in het midden een lichte nokrij. Het gebouw is noordoost-zuidwest georiënteerd en is 10m breed. De exacte lengte kan niet achterhaald worden, gezien het gebouw buiten het onderzoeksterrein verder loopt.

Een tweede plattegrond ligt ten oosten van het eerste op een iets hoger gelegen deel van het terrein. Het gebouw is eenbeukig met voor beide lange zijden drie palen op regelmatige afstand en aan beide uiteinden een ver uitstaande nokstaander. De plattegrond bedraagt 14 bij 7m en is volgens dezelfde oriëntering ingeplant. In de paalsporen werden naast enkele scherven in grijs gebakken aardewerk ook twee kleine fragmenten roodbeschilderd aardewerk aangetroffen, wat deze plattegrond in de volle middeleeuwen plaatst.

Van de vijf waterputten tot nu toe op het terrein aangetroffen, kan slechts één ervan aan de Middeleeuwse periode toegeschreven worden. Het betreft een zeer grote ovalen structuur, die deels oversneden wordt door een brede recente verstoring. Door de lagere ligging in het landschap van de waterput, houdt hij mogelijk verband met het zaalgebouw. Deze waterput werd manueel tot op 1 meter verdiept, waarbij enkele scherven konden gerecupereerd worden. Hieronder bevinden zich naast het grijs gebakken aardewerk twee fragmenten roodbeschilderd aardewerk. Opvallend is dat deze waterput vanaf een diepte van 50 cm naar buiten toe uitwaaiert.

Mogelijk houdt dit verband met het instorten van de wanden toen de waterput werd uitgegraven. De bodem van de waterput bevindt zich op 2.60 m diep onder het vlak. Het onderzoek naar deze waterput verliep zeer moeizaam omwille van de hoge grondwatertafel. Toch kon op de bodem van de put een restant van een uitgeholde boomstam van eikenhout aangetroffen worden. Deze had een diameter van 35 cm, wat bijzonder klein lijkt. Deze uitgeholde boomstam was nog over een lengte van 60 cm bewaard en was dieper dan de bodem van de kuil.

De tweede fase van het onderzoek is zonet van start gegaan, waarin nog ongeveer de helft van het terrein wordt opgegraven, zodat in totaal iets meer dan 1 hectare zal onderzocht zijn. Voor deze fase wordt verwacht nog meer middeleeuwse, maar vooral Romeinse sporen van occupatie aan te treffen.

Bron: Kale-Leie Archeologische Dienst